Το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις προμήθειες των τραπεζών για την χρήση πλαστικού χρήματος – Δημιουργία παρατηρητηρίου τραπεζικών χρεώσεων

Η οδηγία 2007/64/ΕΚ για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά προέβλεπε στο άρθρο 52 παρ. 3 ότι:

«ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών δεν εμποδίζει τον δικαιούχο να ζητεί από τον πληρωτή Επιβάρυνση ή να του προσφέρει έκπτωση για τη χρήση του συγκεκριμένου μέσου πληρωμών, Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να απαγορεύουν ή να περιορίζουν την απαίτηση επιβάρυνσης, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να ενθαρρυνθεί ο ανταγωνισμός και να προαχθεί η χρήση αποτελεσματικών μέσων πληρωμών»,

Ο Έλληνας νομοθέτης, ποιούμενος χρήση της διακριτικής ευχέρειας σύμφωνα με το άρθρο 52 παρ. 3 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ, ενσωμάτωσε αυτό στην εθνική έννομη τάξη με το άρθρο 49 παρ, 3 του Ν. 3862/2010 (ΦΕΚ 113 Α’), σύμφωνα με το οποίο:

«Ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών δεν δικαιούται να θέτει περιορισμούς στο δικαίωμα του δικαιούχου να προσφέρει στον πληρωτή έκπτωση για τη χρήση του συγκεκριμένου μέσου πληρωμών. Ο δικαιούχος δεν δικαιούται να επιβάλλει επιβαρύνσεις στον πληρωτή για τη χρήση συγκεκριμένου μέσου πληρωμών». Συνεπώς, στην ελληνική έννομη τάξη εισήχθη γενική απαγόρευση στον δικαιούχο να επιβάλλει επιβαρύνσεις στον πληρωτή για τη χρήση μέσου πληρωμών.

 

Διατραπεζικές προμήθειες στις συναλλαγές που διενεργούνται με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες μετά την έκδοση του Κανονισμού (EE) 2015/751 – Διατραπεζικές προμήθειες σε εμβάσματα εξωτερικού

Με την έκδοση του Κανονισμού (EE) 2015/751 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2015, από τις 9.12,2015 επιβάλλονται ανώτατα όρια σε διατραπεζικές προμήθειες για πληρωμές με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες.
Ειδικότερα,-το-άρθρο 4 του Κανονισμού ορίζει ότι οι διατραπεζικές προμήθειες  δεν θα μπορούν να υπερβαίνουν το 0,3% της αξίας της συναλλαγής, όταν η πληρωμή πραγματοποιείται με πιστωτική κάρτα. Στο άρθρο 3 τίθενται αντιστοίχως συγκεκριμένοι περιορισμοί, όταν η πληρωμή πραγματοποιείται με χρεωστική κάρτα. Τα ανωτέρω όρια ισχύουν για τετραμερή συστήματα καρτών πληρωμής με εφαρμογή από 9/12/2015.

Σημειώνεται δε ότι ο Κανονισμός, ο οποίος έχει γενική ισχύ, είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος – μέλος (άρθρ.249§2 ΣυνθΕΚ) από την ημερομηνία που ο ίδιος ορίζει χωρίς να χρήζει μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο.

Επιπλέον των ανωτέρω, στις 12.10.2015, ο Γενικός Γραμματέας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή με έγγραφό του, – επιστολή- προς την Πρόεδρο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και τον Γενικό Γραμματέα της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, έθεσε την σπουδαιότητα του ζητήματος για την  απρόσκοπτη εφαρμογή των διατάξεων του Κανονισμού, προκειμένου η εφαρμογή των ορίων του Κανονισμού να συμβάλει στην επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, οι οποίες αποτελούν ένα ιδιαίτερα κρίσιμο πεδίο πολιτικής για τη χώρα μας, μέσω της μείωσης του κόστους που επωμίζονται οι επιχειρήσεις σε αυτή την κατηγορία συναλλαγών.

Επιπρόσθετα σημειώνουμε ότι η τιμολογιακή πολιτική των τραπεζών διαμορφώνεται σύμφωνα με τις αρχές του ελεύθερου ανταγωνισμού εντός των ορίων που προβλέπει το κοινοτικό κεκτημένο.

Αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη ενίσχυσης της εποπτείας και διαφάνειας στη διαμόρφωση των όρων συναλλακτικής συμπεριφοράς των τραπεζών με τους καταναλωτές. Στα πλαίσια αυτά η Γενική – Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή μελετά τη δημιουργία παρατηρητηρίου τραπεζικών χρεώσεων για τις βασικές τραπεζικές υπηρεσίες στους καταναλωτές.

 

Πηγή: www.taxheaven.gr

 

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *